προγραμματισμός κλεισίματος
Ο προγραμματισμός με κλείσιμο (closure) αποτελεί μια ισχυρή τεχνική προγραμματισμού, στην οποία οι συναρτήσεις διατηρούν πρόσβαση σε μεταβλητές από το περιβάλλον εμβέλειας που τις περικλείει, ακόμη και μετά την ολοκλήρωση της εκτέλεσης της εξωτερικής συνάρτησης. Αυτή η θεμελιώδης έννοια επιτρέπει στους προγραμματιστές να δημιουργούν πιο ευέλικτες και διατηρήσιμες δομές κώδικα, ενσωματώνοντας μαζί δεδομένα και συμπεριφορά. Στον προγραμματισμό με κλείσιμο, οι εσωτερικές συναρτήσεις μπορούν να αναφέρονται σε μεταβλητές που έχουν δηλωθεί σε εξωτερικές συναρτήσεις, δημιουργώντας ένα προστατευτικό «φράγμα» γύρω από συγκεκριμένα δεδομένα, ενώ διατηρούν την προσβασιμότητά τους όταν αυτό απαιτείται. Η τεχνική αυτή λειτουργεί σε πολλές γλώσσες προγραμματισμού, συμπεριλαμβανομένων των JavaScript, Python, Ruby και Swift, καθιστώντάς την ένα καθολικό εργαλείο για τη σύγχρονη ανάπτυξη λογισμικού. Ο προγραμματισμός με κλείσιμο επιτρέπει στους προγραμματιστές να υλοποιούν ιδιωτικές μεταβλητές, να δημιουργούν συναρτήσεις-εργοστάσια (factory functions) και να κατασκευάζουν περίπλοκους μηχανισμούς επιστροφής κλήσης (callback), οι οποίοι διατηρούν την κατάσταση (state) σε διαφορετικά πλαίσια εκτέλεσης. Οι κύριες λειτουργίες του προγραμματισμού με κλείσιμο περιλαμβάνουν την ενσωμάτωση δεδομένων (data encapsulation), τη διατήρηση της κατάστασης μεταξύ διαδοχικών κλήσεων συναρτήσεων και τη δημιουργία συναρτήσεων-εργοστασίων που παράγουν προσαρμοσμένες συναρτήσεις με προκαθορισμένες παραμέτρους. Από τεχνολογικής άποψης, ο προγραμματισμός με κλείσιμο εκμεταλλεύεται τους κανόνες της λεξικής εμβέλειας (lexical scoping), σύμφωνα με τους οποίους οι συναρτήσεις «θυμούνται» το περιβάλλον στο οποίο δημιουργήθηκαν, ανεξάρτητα από το πού θα εκτελεστούν αργότερα. Οι εφαρμογές του καλύπτουν την ανάπτυξη ιστοσελίδων (για χειριστές γεγονότων και ασύγχρονες λειτουργίες), την ανάπτυξη εφαρμογών για κινητά (για διαχείριση καταστάσεων συστατικών) και τα συστήματα back-end (για την κατασκευή middleware και επιπέδων πιστοποίησης ταυτότητας). Η κατανόηση του προγραμματισμού με κλείσιμο βοηθά τους προγραμματιστές να γράφουν καθαρότερο κώδικα με καλύτερο διαχωρισμό των αρμοδιοτήτων, μειωμένη ρύπανση του καθολικού χώρου ονομάτων (global namespace) και βελτιωμένη διαχείριση μνήμης, όταν υλοποιείται σωστά σε διάφορες αρχιτεκτονικές λογισμικού.